Niektóre współprace są zaplanowane. Ta po prostu się wydarzyła. Olga z Polski, Christoph z Niemiec i Malezji, oboje wylądowali w Porto i gdzieś między światłem tego miasta a atlantyckimi wiatrami zaczęli razem tworzyć. Performanse, instalacje site-specific, prace audiowizualne. Najpierw w Porto, potem w Polsce, potem tam, gdzie zaprowadziła ich praca.
To, co spaja ich praktykę, to nie manifest ani metoda, lecz wspólny instynkt: trzymać się prostoty, być otwartym na przypadek i nie bać się humoru, który i tak gdzieś się wkradnie. Ufają sobie na tyle, żeby eksperymentować swobodnie, i to zaufanie widać w pracach. Ich najnowsze realizacje to somatyczne, immersyjne doświadczenia, które chwytają organiczne, fizyczne obiekty i dźwięki, po czym rozpuszczają je w cyfrowym świecie, pytając o to, jak bardzo nasza percepcja rzeczy owe rzeczy kształtuje.
Na Kinomuralu pokazują Touch & Sunscreen.
Touch & Sunscreen narodziło się w Jelsa, chorwackim miasteczku, gdzie kamień jest wszędzie: w wodzie, na plaży, w gęstych skupiskach odgradzających domy od wiatru. Inspiracją stała się technika „suhozi” — chorwacka sztuka budowania suchych kamiennych murów bez żadnego spoiwa, układanych jak puzzle. Każdy kamień na swoim miejscu, nic go nie trzyma poza ciężarem i precyzją.
Z tego wyrosła animacja o spadających kamieniach, która po raz pierwszy pojawiła się na ścianach zrujnowanego domu na wyspie. To, co znalezione w terenie, wraca do przestrzeni w nowej formie.
