Jaeik Kim widzi rzeczy, których ty nie widzisz. Nie dlatego, że ma lepsze oczy, ale dlatego, że zbudował narzędzia, które czynią niewidzialne widzialnym. Mieszka w Seulu i pracuje na przecięciu danych w czasie rzeczywistym, dźwięku, instalacji i sztuki publicznej, tropiąc ukryte struktury kształtujące każdą przestrzeń, którą zamieszkujemy: ślady zachowań, algorytmiczne szepty, punkty danych dryfujące między światem online i offline.
Jego prace trafiły do Aten, Belgradu, Bilbao, Brukseli, Mykonos, Meksyku i dziesiątek innych miejsc. W latach 2023-2024 miał wystawę indywidualną w Dongdaemun Design Plaza, jednej z najbardziej ikonicznych przestrzeni kulturalnych Seulu. Obecnie jest artystą rezydentem ACC w Narodowym Centrum Kultury Azjatyckiej. Lista rośnie, bo on po prostu nie przestaje.
Pamięć, utrata, to, co miasta zakopują pod betonem i danymi: to jego terytorium. Każda praca jest niepowtarzalna, przywiązana do konkretnych współrzędnych przestrzeni i chwili, w której powstaje.
Na Kinomuralu pokazuje Ecology of Rhythm – Friction, Blink, Breath.
Ecology of Rhythm – Friction, Blink, Breath śledzi moment, w którym systemy wartości i pragnień się rozpadają. Światło staje się tu głównym językiem: jego przepływ kształtuje formę, podczas gdy warstwy powtarzających się dźwięków przekraczają granicę między wnętrzem a zewnętrzem kadru. Obrazy są nieustrukturyzowane i niepowtarzalne, podzielone w przestrzeni, rozciągające się poza krawędzie tego, co można zawrzeć.
Praca zmierza ku ruinom. To, co zaczyna się jako marzenie, rozpuszcza się w coś surowszego, w wygląd Rzeczywistości. Między marzeniem, które minęło, a pragnieniem, które jeszcze nie nadeszło, leży kairos, ten naładowany, niepowtarzalny moment, a światło rozproszone między liniami jest jego śladem.
Gdy obraz przestaje istnieć, pozostaje ostatnia spekulacja. Ta, której nie można wykryć.
