Główne zainteresowania Sebastiána Marchanta koncentrują się wokół budowania nowych narracji opartych na teorii queer/cuir w dziedzinie architektury i sztuki. Ich badania związane są z tożsamością, praktykami przestrzennymi i archiwami, a także ze współczesnym dyskursem krytycznym. Instagram
Devenir Cucaracha (To become Cockroach)
Palmy, krzewy, gatunki rodzime i napływowe. Gołębie, muchy, robaki, mrówki, psi mocz, ludzki mocz, plwocina, bakterie. Ślady jedzenia i rozkładające się kości, niedopałki papierosów, szminki, rzęsy, resztki włosów i doczepy. Niniejsza propozycja wprowadza spekulatywne i fikcyjne metodologie dla postnaturalnego zrozumienia ekosystemu głównego placu Santiago de Chile, Plaza de Armas. Za pomocą technik fotogrametrycznych i animacji, ponad 500 obiektów (zebranych, uratowanych i zindeksowanych archeologicznie na tak zwanym Kilometrze Zero) zaproponowano narrację o przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Z perspektywy karalucha opowieść stawia pytanie o czasoprzestrzenny czynnik materialnych, politycznych i poetyckich uwarunkowań rzeczy. Wprowadzenie do kultury brudu, rozszerzone przez Annę Lowenhaupt, gdy przedstawia zanieczyszczenie jako współpracę, a zatem jako możliwość życia z degradacją środowiska i naszą drogą do wyginięcia.